16-04-10

Movie Park Germany op dondervrijdag

Het is weer zo'n dag. Het is vrijdag, maar ik denk dat het donderdag is. Dat betekent dat ik afspraken maak voor morgen vrijdag, terwijl dat totaal niet gaat, omdat het morgen zaterdag is, en geen vrijdag. Fin, het is een soep, en ik krijg het maar niet in orde.

Gisteren was nogal een hevige dag. We zijn vroeg in de ochtend vertrokken naar Movie Park, een soort Nickelodeon pretpark in Duitsland. Niet zo heel ver hoor, een drietal uurtjes rijden vanuit Gent. Tenminste als je de weg kent. Wij, daarentegen, wij stapten in de auto en weg waren we, richting Duitsland. Dat bleek een heel groot land te zijn, en Movie Park een klein stipje, dat we op den tast moesten vinden. We hadden een gps dat wel, maar het mens in de gps is al lang niet meer mee met de zaak, het is een oude doos. En ze stuurde ons door berg en dal de mist in. We kochten dan maar een kaart, waar helaas niet opstond wat we wilden hebben, hadden we gekeken, dan hadden we dat gezien, maar we zijn niet zo goed in details... We zijn om 7.30u vertrokken en arriveerden er om een uur of 12. We vonden het puur door deductie, en doordat we op een van de vele genomen op en afritten zowaar een richtingaanwijzer vonden!

Na de dolle rit bleek Movie Park echt een leuk gegeven te zijn voor kinderen, een soort klein Disneyland maar dan met de nIckelodeon figuren. Je weet wel, die spons en de zeester en zo. Er zijn super kickgevende attracties voor groot en klein, en er zijn heel wat attracties met watertoestanden. Zo gingen we met z'n vieren in zo'n boomstam van Dora en door ons zware gewicht plonsden we nogal hevig het sop in, waardoor we echt doorweekt waren tot op het ondergoed! Gelukkig was het een zonnige dag, en droogden de buitenste lagen snel.

Het was een fijne dag, zeker voor de meiden die nu beiden boven de 1.30m groot zijn, en dus overal alleen op mochten. Goed voor mij, gezien ik vroeger mee moest, en daar totaal niet geschikt voor ben. Ik erfde een goed ontwikkelde hoogtevrees, en ik heb een existentiële angst voor roetsjbanen en dergelijke. Ik ben er zo bang van, dat het echt geen lolleke meer is. Ik gil me kapot en ik moet me concentreren om mijn sluitspieren onder controle te houden. Ik besterf het op hoge, snelle, draaiende dingen. Dat had ik lang geleden absoluut niet, dan kon de pret niet op. Al had ik altijd al last van hoogtevrees, hoe sneller hoe liever was het altijd. Nu niet meer, nu zie ik elke bout en elke vijs loskomen, en verwisselen mijn maag en mijn hart spontaan van plaats als ik in zo'n ding moet. Ik hield het dus rustig gisteren, alleen de waterspullen, de rustige grot-ervaringen, en de fast food.

Er is nogal veel in het Duits, wat logisch is gezien het in Duitsland ligt, maar ik versta geen woord Duits, wat af en toe hilarisch is , gezien ik het toch probeer te spreken en nog hariger klink dan JM Pfaff. Het is allemaal kwestie van je verstehnbahr zu machen hé, und ein bisschen humor hilpft auch.

Wil je eens iets anders ga dan zeker es naar Movie Park Germany, er staan attracties die ik nog nergens anders zag! www.movieparkgermany.de

Vandaag help ik Samyra met de randactiviteiten van de show die doorgaat op 15 en 16 mei. Bellyspotting 5, het buikdansevenement van Gent! Wie tickets wil, kijk zeker es op www.samyra.be voor meer info. Ik dans deze keer niet zelf mee met de show - ik nam een buikdanspauze tot september. Dat is de raarste beslissing die ik nam dit jaar, maar het was nodig. Ik voelde me een beetje uitgeblust en ik had heel wat nare fysische problemen, die me het dansen niet makkelijk maakten. Nu gaat het weer heel wat beter, dus in september herbegin ik, in de hoop dat ik het snel weer kan oppikken.

Ik moet nu echt verder doen met wat ik dan ook eerst ga doen, ik ben het zwarte gat van de chaos, weet je wel, ik trek massa's chaos aan, en ik moet het slikken! Dus hop, vooruit met de geit, bloggen is tof, maar het kost tijd.

22-05-07

Verdorie toch!

Allez, goed: ik had hier een heel stukske getypt, en wou een linkske toevoegen, en hup: heel den bazaar de ether in. Ik heb niet veel zin om helemaal te herbeginnen.

Wat ik dus wou zeggen: gisteren zat ik een beetje in een vertraagde roes. Zondag moest ik naar de schoonoudjes, en daar was van nagenieten van het Bellyspotting gebeuren absoluut geen sprake. Bij zoverre, dat de schoonoudjes zelfs niks weten van buikdansen en mijn recente ontwikkelingen wat dat betreft... Dus in plaats van zondag honderuit te kunnen vertellen over Bellyspotting, heb ik braafkes neergezeten, en geluisterd. Niemand vroeg iets anyway.

Vandaar wellicht dat ik gisteren dan heupwiegend en nostalgisch de hele film van zaterdag nog es door m'n hoofd liet gaan. Het is een hele fijne ervaring geweest, en het is een positieve herinnering. Wat tof is want zoveel van die fijne positieve dingen heb ik  het laatste jaar niet in stock gekregen in de bovenkamer.

Het is tevens super lang geleden dat ik zo "begeesterd" ben geraakt door iets. Natuurlijk heb ik adhd, en kan die focus net zo snel weer op iets anders gericht geraken, maar zo lang de buikdansmicrobe blijft, is ze welgekomen. Echter, dat microobke heeft er wel voor gezorgd, dat het huis en de inwoners ervan even te lijden hebben gehad aan een zwaar aandachtstekort. Dat is te merken bvb aan de drie spinnen die gezellig in verdiepkes tussen de muur en de boeken naast mijn bed zijn gaan samenhokken. (AARRGGHH, ik zette mijn bril op, nog lang niet wakker, en het eerste wat ik zag was drie spinnen, vlak naast me, UH! Instant wakker mét kippenvel en al. Ik bedacht me dat die beestjes misschien 's nachts wel een hot party op m'n buik hebben kunnen houden, en ik zou het niet geweten hebben. RRRRR!) Wil ik maar zeggen dat het tijd wordt om weer een béétje de voetjes, dansend of niet, op de grond te houden.

Ik ben mijn aanslagbiljet kwijt voor de Provinciebelasting. En da's niet zo tof. Ik wou die belastingdienst bellen, maar o tiens: ook de herinneringsbrief met telefoonnummer was piepedada. En die heb ik nu net teruggevonden, zodat ik zo dadelijk een Aardse daad ga stellen, en naar de belastingsdienst bellen met hét lulligste, maar o zo ware excuus aller tijden: ik ben mijn papierke kwijt... Dan moet ik ook nog een afspraak maken bij de gynaecoloog. Snuif, bwurks. Het moet, ik weet het, maar er zijn aangenamer dingen in 't leven dan met gespreide benen in de beugels te hangen, met ergens tussenin een koude eendenbek op een onfortuinlijke plaats, nietwaar. Nu we toch intiem doen: de reden waarom dat bezoekje echt wel moet, en waarom ik me zo schuldig voel dat ik het steeds weer 'vergeet' is dat ik een soort rebelse linkerborst heb. Ik kan het niet goed beschrijven, maar ze doet raar. En ik ben er niet gerust in.

AAHHH! Zonet Kurt Van Eeghem op radio 1 over Bellyspotting gehoord. Awel merci zeg! Hij bleef op z'n honger zitten wat het echte BUIKdansen betreft. Toch een toelichting- een eerlijke:

- Ik heb hetzelfde ook hier en daar van toeschouwers opgevangen, dus het is niet geheel uit de lucht gegrepen;

- Kurt heeft echter niet de hele rit uitgezeten, en heeft enkel het eerste deel gezien; hij heeft dus zeker enige buiken gemist. Maar ik vond het tof dat hij is langs gekomen.

- Kurt heeft uiteindelijk wel, naar eigen zeggen zonet op de radio, zijn gading gevonden in Zuel, de mannelijke gast. En nu bedenk ik me net: ha ja, dat zal wel zijn zeker.... Ten eerste was Zuel echt fantastisch, en ten tweede, nou ja, laat het me zo uitdrukken dat Zuel ook eerder met Kurt de avond had doorgebracht dan met welke van de 100 buikmeisjes dan ook....

De kritiek was enerzijds terecht, maar het ware fijn geweest mocht er een beschouwing zijn gekomen over het héle event, ipv over de helft ervan. En onthou het: Kurt heeft het gezegd: Samyra heeft een fijne 'uitrusting' en Zuel is de max!

11:00 Gepost door Wan in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bellyspotting |  Facebook |

17-05-07

de laatste

Gisteren was de laatste buikdansles...Snif. En we hebben GEDANST! Ik zweette me een breuk. Na de les gralijk blijven hangen, en in de gietende regen in 't holst van de nacht naar huis. Ik was drijfnat. Had ik net de haartjes netjes plat gedroogd, na de regenbui kon ik meedoen in de Poedelkampioenschappen. Deze morgen was het nog erger, meer een slecht gestreken poedel. Met hele kleine oogjes.

Vandaag is het rustig, gelukkig. Deze morgen wel met de piepoogskes naar de winkel moeten rushen: ik was vergeten dat het een feestdag was, dus winkels toe, en vaneigens geen eten in huis.

Morgen ga ik efkes helpen met het klaarzetten van de zaal voor het optreden. En zaterdag is dan D-day. Ik zal opgeblazen zijn van de zenuwen, maar het wordt gegarandeerd een ervaring. Ik ken de einddans nog steeds niet, dus zie ik het al gebeuren dat er eentje met de armen in de lucht gaat staan zwaaien, terwijl er 99 hun armen beneden hebben... Opvallen, ik, nooit. Het wordt een zware dag: om 10u generale repetitie, zaal klaarzetten, eten, klaarmaken, eerste optreden, zaal opruimen en weer goed zetten, eten en tweede optreden, opruimen, omkleden, inpakken en after party om middernacht... Uh, en dat op mijn respectabele leeftijd.

De pijnbank doet z'n ding, maar ik heb nog steeds een wobbelbuik. Misschien kan ik met bruine schoensmeer wat trompe l'oeuil effect bekomen, en een wasbordje schilderen? En anders: gewoon ondergaan. Slik.

Zondag zou er naar de schoonmama gegaan dienen te worden, maar ik vrees dat ik nauwelijks op mijn benekes zal kunnen staan.

Ik beloof verslag van de Bellyspotting 4 - dag uit te brengen, maar het zal wellicht voor maandag zijn, als ik weer een beetje bij bewustzijn ben.

16:51 Gepost door Wan in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: buikdans, bellyspotting |  Facebook |