10-05-11

De kracht van rilatine

Ik dacht dat deze blog al lang uit de ether zou verdwenen zijn, maar neen, wie schrijft die blijft!

Wat zou ik es laten weten? MIsschien is het wel fijn de goegemeente te laten weten dat ik de juiste dosis rilatine heb gevonden. Dat was een eerder bizarre speurtocht, omdat alle wetenschap ten spijt, de ervaring moet uitwijzen of je goed bezig bent.

Ik heb een week lang enige hoeveelheden getest. Best interessant. Vooral omdat ik jarenlang geen rilatine wou nemen. Kwestie van rebelleren, à la "ge moet mij maar nemen zoals ik ben". Daarbij voorbij gaande aan de simpele waarheid dat de enige die niet mij kon leven ikzelf was :-).

Dus voilà: ik heb dosissen uitgetest. In eerste instantie viel ik bij regelmatige inname van rilatine 10mg gewoon ronduit IN SLAAP. Ik was een zombie. Leg het maar uit: ik neem methylfenylhydrapfrthuppeldepuppepmiddel, en ik val IN SLAAP! Echt, ik kon mijn ogen niet open houden, ik sliep al knabbelend op een chocoboterhammeke, niet te doen. De verklaring is simpel, doch: mensen met ADHD hebben een constante overdosis stress, ze beseffen dat niet meer na een jaar of 40, maar dat is zo. Het is zoals een processor die altijd blijft werken. Komt daarbij, dat die processor 's avonds niet echt alles één voor één afsluit. Het is hoogstens een soort sluimerstand als je met ADHD gaat slapen. 's Morgens is het dan nog moeilijker, want die programma's zijn niet gedefragmenteerd, en alles start door mekaar weer op. Geen wonder dat een mens daar nogal gestresseerd en moe van wordt.

Met rilatine krijg je ineens een opkuis van inkomende mail, en een grondige defragmentering. Er worden mapjes aangemaakt, en er komt enige orde op de schijf in je hersenen. En dan is het ineens zo rustig, maar ZO rustig, dat je eindelijk slaapt. De gekende stress valt ineens weg, en de slaap neemt even over Vandaar: overdosis rust, dus.

Maar de regelmatige dosissen van 10mg hadden een nadeel: ik vergat geregeld tijdig de volgende pil te nemen, en de terugval bij het uitwerken van 10mg (bij mij zo na een uur of 3), is verschrikkelijk. Maar eerst moest de juiste dosis worden vastgesteld. Dus nam ik 1 dag 10mg per keer, dan 15mg per keer en dan 20mg per keer. Dat laatste was er zwaar over, mijn hartje ging iets teveel te keer.

Uiteindelijk neem ik nu 30 mg met vertraagde afgifte, en in de vooravond nog een extra 10 mg. En dat werkt prima voor mij!

Ik krijg een pak meer gedaan, simpele zaken zijn minder een euvel, en ik heb toekomstplannen. Ik heb zelfs een AGENDA! (blijft een moeilijke zaak, vraagt enige inspanning, is nog steeds kleurrijk gegeven)

Met de inname van rilatine kwam ook een minder leuk bijverschijnsel: het heet de realiteit. In ADD-modus zie ik niet zo 'klaar', de wereld is een soort marktplaats, vol geluid en beeld, maar niks is echt scherp. In rilatine-modus trekt de mist op, en verdwijnt de ruis. Wat ik zag was niet altijd even mooi... Ik heb veel verloren onderweg, ik heb veel misbegrepen, ik heb veel niet gedaan, het is nogal hard om zo jezelf tegen te komen.

Maar goed, daar ben ik nu. Rilatine heeft mij niet veranderd, maar wel de manier waarop ik met dingen kan omgaan. Ik heb nog steeds moeite met structuur en planning, dat zal nooit mijn forte worden. Maar ik ben nu wel in staat om aan iets te beginnen, en tàdààààààààààm: ook iets af te werken. Een heerlijk gevoel!

Ik heb ondertussen zowat alles gelezen over ADHD wat er bestaat. Dat helpt ook, zeker nu ik besloten heb om als zelfstandige coach door het leven te gaan. Het zijn embryonale plannen, maar ik werk er aan!

10:18 Gepost door Wan | Permalink | Commentaren (8) | Tags: adhd, rilatine, werk, dosering rilatine, agenda |  Facebook |