22-07-10

Vakantie in Rilatineland

Dit is eigenlijk een post van op een andere blog die ik was gestart wegens allerlei misvattingen, gebrek aan paswoorden en zo voort en zo verder, doch: tadaam, ik vond alles terug. kopietje gepost en klaar.

Het is weer zover: vakantie. Voor anderen een verademing, voor ADDers zwaar flippen. De veilige structuur die opgelegd wordt door de schooluren valt geheel en al weg, dus bevinden we ons in open zee. Doch na enige jaren ronddobberen zonder rilatine, heb ik dit jaar besloten om properkes mijn tijd-ruimte-bewustzijnscapsuleke te blijven innemen. Onder invloed van dat pilleke slaagden we er in een soort "planning" op te stellen, en zelfs een tafelafruim- en tafelzet schema! Dat zorgt ervoor dat dit ADDkonijn niet constant met borden af en aan loopt, niet meer wetend of ze nu op tafel, in de kast of de afwas behoren te belanden. (Alleen als het mijn beurt is kan het nog wel es voorvallen dat een dolende taljorendrager hier in huis wordt aangetroffen, doch ik heb het risico dik ingeperkt door mezelf nooit in de ochtendshift te zetten - ADD is al erg, maar ADD op uw nuchtere maag, dat is zoeken naar miserie).

Eeristeren stond op de planning: FIETSEN. Fijn, zij het dat ik geen fiets meer heb nu mijn oudste dochter C mijn beenlengte heeft bereikt. Dus gingen we fietsen huren met z'n allen. Met achteruittraprem. Daar gingen we dan: dochter C, de meest 'normale' van het gezin, dochter M, jongste telg, en genetisch belast met ADHD genen, en moeder, ADDer van het eerste uur. Twee verstrooide afgeleide geesten en een sportieve oudste dochter. Komt goed, zij het dan dat we geen van allen ooit op een fiets met terugtraprem hebben gereden. Dientengevolge rijdt dochter C fluks het eerste het beste bruggetje over, beseft moeder dat ze te lang naar een geit staarde en dus geen snelheid genoeg heeft om het bruggetje te halen en hapert ze ergens halverwege, en door geit en moeder verstoord strandt dochter M aan de voet van het bruggetje in het zand.

We rijden zowat kris kras, en beseffen na een uur dat er fietsroutes aangeduid staan! Cool, laten we geel volgen, of nee groen, oops dat is een veldrijdroute, geel dus maar. In omgekeerde richting, wel, maar goed. Het werd een fijne middag, de fietsen werden zelfs niet-geaccidenteerd en OP TIJD weer afgeleverd!

's Avonds besloten een BBQ te houden, ouders kwamen langs. Beetje rommelig, maar gezellig. Nu moet ik afsluiten, mijn gezinsleden krijgen honger, het is half 3, Mealtime Mania is niet te vermijden - al heb ik volgens mijn planning vandaag een vrije middag. Ik ben er nog geen enkele keer in geslaagd die vrije middag ook werkelijk vrij te krijgen. Ik werk eraan.

11:45 Gepost door Wan | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.