10-05-10

adhd vergaat niet

Ik heb hier al een en ander neergeklad over hoe het is om als adhd-er door het leven te gaan. Meestal klinkt het best grappig. Ik kan er vaak mee lachen, maar eigenlijk is het vreselijk.

Ik weet pas enige jaren dat mijn ploetermoedergehalte een medische oorzaak heeft. In het begin was ik wat verward, en geloofde ik de zaak niet zo.  ADHD ? So what. Het was een labeltje dat op een kaft in de kast werd geplakt. Ik was best opgelucht dat er zo'n labeltje was, maar ik heb er eigenlijk niet zoveel mee gedaan. Behalve mijn eigenste zelve geweest, blunders begaan, veel huishoudelijke taken niet gedaan, en als het dan weer eens fout liep mijn labeltje uitgehaald en gezegd "o ja, ik heb adhd". Ik kan mijn miserie beter situeren, maar ik kan er nog steeds zeer moeilijk iets mee beginnen. Ik heb werkelijk een patent op dingen in de soep laten draaien. Voordeel is wel dat ik ook makkelijker dan een ander weer uit de soep geraak. Maar er gaat geweldig veel energie in het uit een soep geraken waar je zonder adhd in de eerste plaats niet in was geraakt.

Nu bijvoorbeeld, zit ik hier te typen, terwijl ik eigenlijk aan een thesis voor mijn massagecursus zou moeten werken. De thesis moet af zijn eind mei, en ik deed nog niks, omdat ik het geheel en al vergeten was dat dat moest. Nu mijn collega cursisten hun werk afgeven, valt dus mijn euro ruim laat. Ik kwam vervolgens tot de constatatie dat ik alle info omtrent de formaliteiten van de thesis kwijt ben. Dus schreef ik de nodige info over in de les. Om nu weer vast te stellen dat ik dat blad voor de tweede keer kwijt ben. En nu durf ik het niet meer vragen om nog es over te schrijven, omdat ik me uiteraard doodschaam. Twee weken geleden ben ik vergeten naar de les te gaan, omdat ik dacht dat het maandag was, terwijl we dinsdag waren. Voor mijn thesisje vrees ik het ergste. Ik zou het nog kunnen redden hoor, ik heb het voordeel dat ik in tijdsnood megasuperhard kan presteren, als de druk maar hoog genoeg wordt gehouden,maar ik heb dus info nodig waarnaar ik moet durven vragen EN Ik nam ondertussen impulsief ook voor andere dingen initiatieven die ik eigenlijk deze maand af moet zien te krijgen, en dat lijkt me  nu geheel en al onrealistisch. Ik ben nogal flippende om dat ik momenteel niet weet wat eerst gedaan, en er is ook niks waarmee ik vooruit kan, omdat ik onderweg essentiële dingen en info en mensen kwijtspeel.

Mijn pc is ondertussen veranderd in een soort post-it drager, net als de achterdeur en de deur van de oven. Overal post-it, zelfs soms op de televisie, dan zien alle nieuwslezers er verdacht geel of groen uit. ADHD is een vloek. De vloek zorgt ervoor dat de strijk onmenselijke torens worden, dat de was elke dag verder gaat, dat je op je werk uitgelachen, vernederd en ontslagen wordt, of dat je maar meteen zelf ontslag neemt. Het zorgt ervoor dat je altijd op je hoede bent, om je eigen ik niet te tonen. Het beëindigt vriendschappen, omdat je vergeet te mailen en te bellen. Impulsieve uitspraken jagen mensen op de kast (hier zit de kast al vol :-)), impulsieve uitgaven jagen een rekening in het rood. Impulsieve vreetbuien doen de weegschaal kreunen. Het is maar adhd, het is niks ergs, je ziet het niet echt, het is niet confronterend voor de medemens. Maar het is een kleine hel vol onbegrip voor mij.

 

16:13 Gepost door Wan in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: adhd |  Facebook |

Commentaren

Weet je , als ik over je lees , dan zie ik mijn zoon .Zooo vergelijkbaar !

Gepost door: Carine , mama van een adhder | 10-05-10

De commentaren zijn gesloten.