18-05-09

belangrijke dag vandaag

Jemig. Ik ben zo zenuwachtig als de pest. Dat komt door de onrust in mijn hoofd, en tegenstrijdige toestanden. Die tegenstrijdige toestanden vinden plaats tussen wat ik moet doen, en wat ik wil doen.

Vandaag is een eerder belangrijke dag. Een coördinator op school zal in de pauze een 'informeel' gesprek hebben met mijn studenten. Over mij en mijn houding en aanpak, denk ik. Na de les heb ik dan zelf functioneringsgesprek. Ik weet niet wat ik ervan moet verwachten. Ik probeer positief te blijven, omdat ik niet echt redenen heb om onzalige dingen te verwachten. Maar ik ben een gehavend mens; het verleden heeft mij niet veel anders geleerd dan te vrezen wanneer anderen een oordeel moeten vellen. Ik kan geen redenen bedenken waarom ik niet verder zou mogen doen, maar daar gaat het niet om hé, het gaat er om wie wél redenen kan bedenken. En er zijn een bende mensen die, zo heb ik reeds mogen ondervinden in mijn woelige maar non-conformistische bestaan, geweldig creatief zijn als het aankomt op dingen bedenken. Vandaar mijn onrust: ik weet dat het niet altijd aankomt op iets goed doen. Het is niet omdat je een supervoetballer bent dat je in het nationale elftal mag; dat zal ervan afhangen of je ook goed in ploeg kunt spelen, en leuk bent, en het spel wil spelen zoals men zegt dat je moet spelen. En in dat laatste blink ik nooit uit hé. Vandaar dat ik al mijn opties moet openhouden. Het is een spannende dag. Ik hoop van harte dat de school het beeld dat ik er tot nu toe van had niet zal schenden, en ik hoop dat ik voor een keer ongelijk heb over de beoordelingsgewoonten van mensen.

Het is tevens een drukke dag. Ik moet mijn les voor vanavond nog verder voorbereiden, en dat is een moeilijke bevalling. Ten eerste doe ik dat voorbereiden maar zo goed en zo kwaad als ik het kan wegens nooit geleerd hoe het eigenlijk hoort, en ten tweede is het een soort praktijk verkooples, waar ik het einde niet van kan zien, wegens teveel opties. Hoogst verwarrend voor mij.

Om af te sluiten: ik voel me niet te best. Ik heb al enige dagen iets onder de leden; een verkoudheid is  het niet, ik heb geen koorts, maar ik voel me zo lullig, weet-je-wel: zo van ik wil wel maar ik kan niet. Ik denk dat het wel es puur van de zenuwen kan zijn. Mijn arme hoofd zit vol wespennesten, gedachten die tollen en tollen. Onaangename gedachten over stomme toestanden die ik veroorzaakte, maar je kan de klok niet terugdraaien; gedachten over mensen die ik niet kan uitspreken, en dat is bijzonder frustrerend, maar ik ben niet diplomatisch genoeg om de dingen duidelijk te maken zonder dat ik op de mensen hun ziel ga trappen; leuke gedachten over opruimen en herinrichten en dingen die ik zou willen proberen te maken, als ik er de ruimte en de tijd en de rust voor had... Het is een alllegaartje waar iedereen wel es mee te maken heeft. Alleen is mijn processing-periode iets langer.

Ik zie deze dag niet zo graag, zonde. Ik zal mijn best doen om er toch een positieve draai aan te geven, want ik vind zo'n verloren dagen zo triest.

11:28 Gepost door Wan in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

kijk, ik heb ook je blog terug gevonden. :) :)

Gepost door: Trouwe fan | 24-05-09

De commentaren zijn gesloten.