23-09-08

Werken werken werken

Wat een ommekeer! Ik had nooit gedacht dat ik er iets van zou bakken, maar kijk: ik vind dat lesgeven plezant. Het voorbereiden kost me enorm veel tijd en moeite, de vakken instuderen of herbekijken en er een les uit distilleren, het is soms gekkenwerk op zo'n korte tijd. Om maar een idee te geven: ik geef tijdelijk Marketing en Consumentengedrag. Om die lessen iet of wat te kunnen geven, moet ik zelf zo'n twee kleppers van 600 blz doorworstelen. Het komt erop neer dat ik op één dag 100 blz nieuwe leerstof in mijn brein moet pompen; ik kan dat nauwelijks op voorhand doen, omdat ik te weinig tijd heb, en dat de stof dus niet lang genoeg zou verankerd blijven. Het is studeren, lessen distilleren, oefeningen vinden en naar school om de les te geven. Kijk: voor één keer ben ik reuze reuzeblij met mijn adhd-bedrading: het laat me toe megasnel te lezen, en te hyperfocussen, onderwijl de nodige verbanden in de stof te vinden, en het korte termijngeheugen efficiënt te vullen en weer leeg te laten lopen (of te overschrijven, zoals je wil).

Ik slaap weinig, ik eet niet zo regelmatig: de kilo's varen er wel bij. Fysiek heb ik het best zwaar: mijn stem was even piepedada als reactie op 3x 4uur luidop declameren in een auditorium, maar nu heb ik alleen nog een dikke keel en een snotneus. Mijn ogen hebben het 't zwaarst te verduren: speedreading van kleine letterkes en opzoekingen op 't net... Mijn ene oog durft al es foert te zeggen tegen het andere.

Behalve les geven, volg ik er ook: er is de rugschool op di en vr morgen, er is aromatherapie op di namiddag en binnenkort weer buikdans op di avond, én er is typles (dactylo) op donderdagavond.Ik ben dus geen enkele avond thuis. De dagen dat ik thuis ben, worden gevuld met leren, lezen en schrijven. Gevolg van deze agenda: het huishouden begint in versnelling de helling af te rollen... Ik heb helaas oprecht geen tijd voor de dagelijkse rommel. En kijk: Stefan neemt over, contacteert een kuisploeg, et voilà. Ik blijf het zeggen: het werk dat ik met zoveel moeite in het huishouden gedaan krijg, wordt niet gezien tenzij het niet gedaan wordt.

Mijn rustmoment van de week is de aromatherapie. Ik ben zooooo verkocht. Het voelt zo goed, die geuren, en die extra holistische dimensies, en dat natuurlijke en biologische. Ik kan het niet anders omschrijven: aromatherapie is mooi. En ik had nood aan iets moois en rustigs. Ik kan het iedereen aanraden. Wie stress heeft: probeer deze eens: laat een bad vollopen met water van 37-38 graden, meng in een potje wat warme melk of water (2 of 4 soeplepels of zo), een soeplepel honing en 10 druppels lavendel etherische olie. Als het bad vol is, en de honing opgelost, giet dan het mengsel in je bad, meng het rustig in het water, en geniet. Zet eventueel wat kaarsjes op de badrand, en een geurbrandertje met lavendel of patchouli en ... MMMM Wég stress. Zaaalig.

Nu wordt het straf: ik kreeg de vraag of ik ook les wou gaan geven in het dagonderwijs. Dat zou betekenen dat ik van 8u des ochtends tot 22u des avonds bezig zou zijn. Hm. Dan gaat het huishouden niet van de helling, het zal de grond in boren. Ik wil het wel graag doen, ik doe het graag, maar de tijd hé, de tijd... Wanneer moet ik dan mijn vakken nog studeren en voorbereiden? Fin, ik bekijk het nog even, maar ik zou het heel graag doen. .. Bovendien spijst het mijn plat rekeningetje zodat ik er weer even tegen zou kunnen. Alles is tijdelijk, eind december is het een heel ander verhaal dus ik zou willen meenemen wat ik kan, zie je.

Met de poezen alles goed. Bambou groeit. Bambou ambeteert de andere poezen, bromt van de seconde dat ze je ziet, wordt compleet uitzinnig als ze een melkfles ziet, attaqueert alles wat beweegt, zit liefst in de wasbak, werkt Stefan wreed op de zenuwen...

De kindjes doen het ook goed, al heeft Margot wat last. MAAR hoera: ze had nogal last met rekenen, en vorige week is haar frank ineens gevallen aangaande getalleninzicht. Nu gaat het echt heel wat beter, en ze is zo blij.

We zijn naar 2 huizen gaan kijken, maar voorlopig zijn we er nog niet uit qua segment van huiskeuze. Ik ben meer een plattelandsminnend mens, whereas Stefan meer een stadsmens is. Dat is dus moeilijk hé. Ik ga meer voor een klein gerieflijk huis, wel met de nodige kamers of hoekjes en met weide en jungle, Stefan gaat meer voor een groot praktisch huis met zo min mogelijk groen. Juist: de verhuis is nog niet voor morgen...

Nu ga ik even een was insteken, voor iedereen hier kledij zal moeten gaan huren om er te hebben:-)

De commentaren zijn gesloten.