23-06-08

Clément Peerens vs radio Bem Bem

Ik leef nog. Na een voor ons absoluut ongewoon propperdepropvol week-end.

Het begon vrijdag al. Fin, dat is altijd zo, alleen begon nu de drukte ook al vrijdagavond. De kindjes gingen naar de BBQ van de school. We zouden met de kindjes meegegaan zijn, ware het niet dat we, alert en georganiseerd zoals we zijn, net op die avond tickets hadden gekocht voor een optreden van Clément Peerens. We zaten er zwaar mee in, en waren dan ook diep dankbaar dat een bevriend koppel het zag zitten om onze meiden een fijne schoolBBQ avond te bezorgen. Gezien de meiskes al hun eigenste schoolfeest zouden moeten missen zaterdag, vonden we het super dat ze toch hun BBQavond konden meemaken. Dank hiervoor aan A en P !

Moe en va gingen dus naar De Clément. Nog es doen alsof we jong waren: niet al te propere kleren aan, pint in de hand... Maar grut wat heb ik toch gelachen. Ik heb hier de CD van CPEX van jaaaaaren geleden, en ik vind die teksten zo enorm grappig. Om die mannen dan bezig te zien op het podium, was de max. Olraait, Clément, thanks man for a very garppige en amusanten evening ee, the greetz to de Sylvain en den Deev.

Na het optreden zijn we in een frietkot nog een petetje gon meesteken, wegens nog de hele dag geen tijd gehad om iets te eten. Blijkt het frietkot uitgebaat te worden door Turkse medemensen, en die spelden nu toch wel zjuust tegen de Kroaten zeker? Dus zijn we beginnen supporteren en meegillen met de Turken. En het heeft geloond hé!

We waren na die festiviteiten niet veel achter de meiden thuisgekomen. Helaas: geen uitslaapmogelijkheden zaterdag, want dan stonden er twee kwart-eeuw-jubileiii op 't menu. Voor een 25jaar geleden gehuwd koppel reden we tegen de middag naar Damme. Een supersymphatieke omgeving: Hofstede De Stamper, te midden van velden en koeien kun je tot rust komen, lekker eten in den hof en zo. Rond zevenen reden we terug naar 't Gentse, naar ons volgende koppel. Daar was er nog es BBQ ('s middags grill...) en véél ambiance, met speeches, trouwkledij, openingsdansen all-in. Wij waren echter al snotpatat van de middag-editie, en hielden ons een beetje op de vlakte. Teveel eten en nogal wat wijn maken een mens sloom.

Ook zondag was er van uitslapen geen sprake: ter compensatie voor het gemiste schoolfeest, beloofden we de kindjes dat we een uitstap zouden doen. We stapten de trein op richting de Panne: Plopsaland is het geworden. Het weer zat ons goed mee, er was niet zo heel veel volk, dus het werd een geslaagde trip. La Wan liet zich overhalen om in zowat elke attractie mee te stappen, dus ik heb menig maal mijn leven in een flits zien voorbij vliegen... Hoogte is niet mijn ding, snelheid ook niet; laat staan de twee gecombineerd. Maar het was ultra lollig, en we zijn moe maar voldaan (en verbrand en dooreengeschud) naar huis terug gekeerd.

Vandaag val ik een beetje in een leegte: ik had rugschool deze morgen, en toen ik terug thuis kwam wachtte mij hier alleen rommel en vuiligheid. Klare paniek, en weer eens de neus op de feiten: ik slaag er niet in om die huis te houden. Ik kan niks anders doen dan gelaten toekijken hoe ik achter de rommel, de was, de strijk, de kuis aanhol, terwijl het NOOIT es allemaal gedaan is. Ik kan er behoorlijk moedeloos van worden. Ik verzuip elke dag in die onnozele en vervelende huiselijke taken die ik nooit helemaal AF heb. Al wat ik nu zie zijn manden en manden vol: was, strijk, kleren, rommel. Wat een onnoemelijke opluchting zou het zijn mocht iemnd me es eventjes willen helpen met dit gedoe. Tjah. Dream on!

16:13 Gepost door Wan in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.