08-06-08

Een beetje verstrooid

Ken je dat liedje van André Hazes "een beetje verliefd, ik was een beeeeee     tje  verliefd..." Ik zing dat op eigen uit de toon vallende wijze als "een beetje verstrooid, ik was een beeeeeee   tje verstrooid...". Ik heb ook het adhd-lied, dat op een soort toon van Er wonen twee motten wordt gezongen:
"Want ik hèb adhd
en dat valt heus niet mee
Elke dag cha os ten top
en 't hele gezin weer op z'n kop..."

Afin, dit alles terzijde. Vandaag was een onwaarschijnlijk atypische dag. Een wonder is geschied, tot groot verschot van zij die er getuige van waren: ik ben vroeg opgestaan, ik heb meteen mijn kleren aangedaan, en ik ben stante pede aan mijn dag begonnen. Tromgeroffel en... APPLAUS!!!!! Hij vroeg of er wat scheelde, en dan iets ongeruster of ik zinnens was hier een gewoonte van te maken. Hij is nl. een heel vroege vogel, we kruisen elkaar soms als ik ga slapen terwijl hij opstaat, bij wijze van spreken. En als hij dan opstaat is er STILTE. Dan leest hij z'n boek, in stilte, en komt tot RUST. In normale omstandigheden zit Hij te lezen, en dan komt Kind 2. Die zit dan mee te lezen, of kijkt naar TV. Dan komt Kind 1, met piepogen en een ochtendhumeur aanzetten. En dan komt Wan, zonder enige hersenactiviteit behalve de levensnoodzakelijke functies de keuken in. Het duurt gemiddeld tot rond 10.00u voor er enige deftige communicatie, laat staan actie, te bespeuren valt. Zo gaat het normaal. Maar niet vandaag. Vandaag was er volop communicatie en actie rond 08.00u - dat is voor mij het laatste deel van de nacht, doorgaans. Wat wil zeggen: weg rust, weg stilte, span uw zenuwen...Hihi.

We aten op tijd (zij het dat het weer niet ontdooid was op tijd, maar bon, leve de microgolf); ik was al blij dat er eten in huis was. Eten in het algemeen betekent voor La Wan een dagelijks probleem. Dat heb je als je geen besef hebt van tijd. Ik deed mijn commeskes (veel, want morgen is vaderdag, nietwaar. Detail hierbij is dat ik in de winkel ineens wreed nar de wc moest, maar het was er vreselijk druk, en ik was te beschaamd om te vragen of ik effie van hun sanitair gebruik mocht maken. Dus stond mijn blaas op springen en begon ik heel raar achter mijn kar te lopen. Ik moest bovendien blijven bewegen, wilde ik geen natte voeten kweken, wat vooral in de rij aan de kassa nogal hyper moet overgekomen zijn. Ook het weg en weer lopen in dezelfde rayon en op het juiste moment het benodigde eruit pikken zal raar overkomen op hun security opnames. Nu goed, ik ben droog thuis geraakt, da's 't bijzonderste.

Thuis bleek ons Poesjaaaa weer verdwenen te zijn. Na de laatste inbraak bij de buren, zijn we direct gaan vragen of hij even z'n garage wou checken. Geen Poesjaaaa. Met de schrik aan het hart ben ik de hele buurt gaan afzoeken, almaar roepend Poesjaaaaa. Geen Poesjaaa te zien, alleen andere katten die me wat verdwaasd aankeken: heb je dat geschifte mens weer. De kindjes zijn ook met een klein hartje in bed gedoken. En toch: de hele avond bleef ik het herhalen: volgens mij zit ze ergens hier binnen. Het rare aan Poesjaaaa is, dat ze niet kan miauwen. Ten hoogste kirren, maar géén MIAUW. Toen de kindjes sliepen, hoorde ik gekir. Ik dacht eerst dat ik het me maar inbeelde, omdat ik zo grag wou dat ze terug kwam. Maar neen, daar was ht weer: brkirrr. Nu hoorde ik ook wat gestommel. Tiens... Brrkirrr! Brrrkirrrr! Et voilà, daar kwam Madammeke tevoorschijn, uit de schuif onder Kind 1 haar bed! Ikke door het dolle heen, nu zou ik ook rustig slapen. Ik doe het niet graag, maar ik denk eraan Poesjaaa te voorzien van een kattenbelletje. Dan horen we dàt tenminste, anders is het geen werk. Dat bubbelige gekir is heel symphatiek om horen, maar het helpt haar niet als ze in nood zit. De laatste keer dat ik haar een bendje om de nek deed, liep ze in achteruit, en dat kon ik niet langer dan een halve dag aanzien. Ze botste zo ook overal tegenop, ze heeft geen achteruitkijkspiegels hé.

Goed, ik ga slapen. Ik ben idd iets meer moe dan wanneer mijn dag pas veel later begint. Ik moet nog zoveel kwijt, maar het zal voor een andere keer zijn. Echter mijn buikdom kan er nog bij. Resultaat na een week: NIET VET: ik weeg nu 66,6, wat 0.4 kg meer is dan enige dagen terug. Ik zal het proberen vol te houden, al is mijn volharding al aan het afbrokkelen, en heb ik me schuldig gemaakt aan het eten van 3 PIMM's cakes bij een tas koffie MET suiker. Ik dronk alweer te weinig water, at geen fruit en nauwelijks groenten. En morgen is er dan het familiegebeuren met de schoonfamilie voor vaderdag, wat betekent dat ik die arme paar kilo's wellicht in drie uur er weer bij zal proppen...  Diëten, dat ligt zoooover van mijn Buikdom... Hoe moet ik de strijd winnen. Volhouden Wan, elke dag herbeginnen, stukske bij beetje. Nog 6.6 kg in 8 weken. Hm.... Duimen maar.

00:15 Gepost door Wan in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: adhd, dieet, poes, ochtendmens, hazes |  Facebook |

Commentaren

Zo'n bandje zijn ze rap gewoon hoor. Dat duurt niet eens een dag.

Wildebras, onze kater die buiten gaat, heeft een bandje aan mét belletje. Dat belletje omdat hij een enorme jager is.

De handige bijwerking is dus effectief dat ik hem hoor als hij in 't donker spelletjes speelt en niet wil binnen komen.

Gepost door: Zita | 08-06-08

Diëten Hoi Wan, Stop aub met diëten. Dit werkt totaal niet, integendeel zelf. Ikzelf ben nu 6 kg kwijt op 8 weken tijd en dit door gezonde cellulaire voeding. Wil je meer weten laat dan maar een seintje. Je hebt mijn mailadres. Grtz

Gepost door: Benson | 10-06-08

De commentaren zijn gesloten.