28-05-08

De Infiltrant

Verdikkie, ik hou het allemaal niet meer bij. Mijn dagen zijn veeeeel te kort.
Eerst en vooral nog eens benadrukken dat ik zo'n gelukkig menske ben, zo wreed wreed content, dat het geen naam heeft... En dat geluk en contentement, dat komt alleen door die al dagenlange volkomen pijnloosheid. ZALIG is dat, je kan het niet geloven wat een invloed dat op ne mens heeft, pijn.
Morgen ga ik voor een vervolgafspraak naar De Infiltrant, dat is de fysioloog die het rug/hernia/ischias/facetgewrichtwonder heeft verricht. Misschien moet ik nog een extra spuitje, misschien niet. Mijn vraag is in elk geval: wat nu? Ik voel geen pijn meer, dus doe ik maar op: sleuren, en in den hof werken, en patatipatata... Misschien beter te weten wat mag en niet mag?

Stefan heeft het grove werk verricht in de tuin. wat wil zeggen dat het meeste onkruid, nutteloze tuinbedrading, en ook wel planten en bomen weg zijn. Ik ga me wagen aan een kruidentuintje. Met een oude rozemarijn, een nieuwe salie, een oude laurierboom, en enige nieuwkomers. Tadaam: aardbei, zoete peper én een tomaat... Om te proberen hé. De laatste keer dat ik de neiging had zelf groensels te kweken stond de sla 2 meter hoog op te schieten, groeiden er wortels tussen het gras en waren de radijzen wel 3 mm groot wegens te dicht op mekaar gezaaid en niet uitgedund... Aandacht, er valt wat voor te zeggen, zelfs in de tuin.

Het tuinproject is één, ons slaapkamerproject is een ander. We gaan ervoor: nieuwe kast, alles schilderen, andere matras...We gaan kamperen in de living, en we moeten erin slagen om alles wat nu in de slaapkamer staat tijdelijk ergens anders te zetten/leggen. En dat is moeilijk, gezien het bij nadere studie gaat om een onwaarschijnlijk grote hoop vergaderde TROEP. Maar, we plannen om alles te, eh, plannen. Zo goed als zeker komt het verhuis/schilder/kampeerproject op deze blog in zes bedrijven en drieënnegentig actes...

Vandaag was het druk op de ebay verkoop: alles van mijn vorig geplaatste batch werd gekocht, ik wist niet wat ik zag! Veel werd bovendien sito presto betaald, dus moest ook veel worden verstuurd. Dat is altijd even paniek: het juiste ding naar de juiste mens sturen is voor ondergetekende nogal een daad van eer. Met het hele eBay gebeuren zit ik hier echt in een winkel:

winkelkeklein

Ik heb de bazaar al een béétje weten te ordenen in winter en zomerkledij, en in "to be sent" en "to be photographed". Ja pas op! Ik maak er mijn werk van hoor. Kijk, wat voorbeeldjes:driekwart Jeans klein

chinese schoentjes klein

bloemenbroek cakewalk klein

Leuk hé? Dan verpak ik ook alles netjes in geparfumeerd zijdepapier, voeg er een briefje aan toe en soms een snoepje. Ik verstuur alles in taartendozen van bij de AVA. De man bij de post lacht altijd als hij me met mijn pattisserietoestanden ziet binnenstuiken, maar het is fun om te doen. En zo hebben die kleertjes nog een verder leven, ipv hier op zolder of in een container te vergaan van miserie. Wat niet verkocht wordt, geef ik nog steeds weg hoor, no worries.

Hèhè, zonet gekeken naar BBC1 naar The Apprentice, waaraan we hier nogal verslaafd zijn. Volgende week wordt het spannend: ze hebben finale interviews. Wie eens "De Mens" aan het werk wil zien, moet daar es naar kijken; de uitspraak homo homini lupus est, zie je in dat programma in detail tot leven komen.

Tot slot: het is oorlog. Mijn lijf en ik, we kunnen het weer niet meer met elkaar vinden. Het probleem is dat er steeds meer lijf komt. Ik heb het een tijdje aangekund, stoppen met roken en niet persé bijkomen, maar nu is het hek allercharmantst van de dam. Ik zag laatst een foto van mij, en ik schaam me diep: ik ben een FORT. Erger, ik ben een ingenomen omwalde burcht zonder verdediging. Ik slaag er absoluut niet in om maar de minste bewegingsdiscipline aan de dag te leggen, en ik slaag er nog minder in om van het eten af te blijven. De gevolgen zijn redelijk katastrofaal. Ik snap het mechanisme niet: hoe kan ik nu van dag op dag stoppen met roken, verslaafd als de pest zijnde, maar er niet in z'n minst in slagen een beetje te stoppen met eten????? Zelfdiscipline. Maar stoppen met roken vraagt toch ook karakter en discipline? Waarom is het dan zo moeilijk om ook dat eten onder controle te krijgen? Ik word er GEK van, echt, ik kan mezelf slaan en haten, en dan nog blijven vreten. Weet je wat? Ik ga dat ook es aan de infiltrant voorleggen. Overgewicht is immers een dooddoener voor de rug, en misschien weet hij NOG een wondermiddeltje. Ik ben ten einde raad met mezelf, er is geen doens aan. Mijn verbranding lijkt wel gestopt, foetsjie, met vakantie of zo. En de input blijft maar draaien, ik lijk een bodemloos vetvat, bah. Ook dit: wordt vervolgd. Het doel is in elk geval om tegen 1 augustus mijn ingeslikte en opgeraapte 8 kilo weer kwijt te zijn, op één of andere manier. UH, help.

Als laatste nog es ons Poesjaaaa, dat OOK een beetje vierkant aan het worden is:

poesindemandklein

poesjaawiegklein

 En de rest, dat zien we morgen dan wel weer: over de RVA, over dokterscontroles en de weg ernaartoe, over miauwende wekkers, boekentasloze dagen en al zulks meer!

De commentaren zijn gesloten.