26-04-08

week einde

En zie: huppekee, de week zit er weer op. Ik heb ze nauwelijks weten beginnen. Wat hebben we gehad deze dagen?
Gisteren was er de RVA om 8.30u des ochtends. Ik was op tijd, de deuren waren nog niet open. Er stonden wat mensen buiten te wachten, maar dat zal de RVA een zorg wezen, trouwens de zon scheen, dus die werklozen hadden geen reden van klagen.
Stipt 8.30u gaan de deurtjes open, en ik schuifel mee aan tot de receptie. Ik zou u graag een volledige beschrijving van mijn indrukken meegeven, maar ik heb besloten dat deel te incorporeren in mijn boek-dat-nooit-geschreven-zal-geraken. Ik geef wel mee dat er moedige, vooral oudere dames waren achter velerlei balies, en die dames hebben gekozen voor een leven achter een bureau, voor een scherm, en tussen schotten. Chapeau, ik zou het hen niet nadoen.
(Tussen haakjes moet ik even melden dat Stefan wat verder in de zetel de serie ROME aan het bekijken is - opgenomen of op dvd, weet ik niet juist. Om de zeven minuten begint er een dramatisch drumgeluid, en je kan er donder op zeggen dat er gehijg en gesteun volgt. Die Romeinen! Eten, neuken, eten, vechten, neuken, eten, en passant iemand vergiftigen of voor de leeuwen gooien, eten, neuken, vechten, eten,... rare jongens, indeed. Ik moet mijn ideeën over antieke cultuur en beschaving edm even reshuffelen, vrees ik. Dit terzijde - jawel, alweer drums en drama.)
Om het verhaal van de RVA af te maken: ik ben er na drie minuten buiten gevlogen. Mijn rug is een spelbreker; die moet nu eerst in orde geraken. Kom dat tegen. Zit ik daar, OP TIJD, met mijn schoon mapje, geheel en al proper en voorbereid. Soit, wordt vervolgd, dus maar weer.
Ik ben uiteraard naar de buikdans geweest. En dat was maar goed ook. Met dat dipje van onlangs heb ik eea gemist, en was ik er helemaal uit. We kregen een drumsolo te verwerken, wat redelijk hitsig en supermooi is om te dansen (hadden die romeinen ook wel van kunnen genieten), maar ik voelde mij een patattezak. Ik moet veel meer oefenen. Zondag ga ik wel degelijk naar de workshop improvisatie... Een collega-buikdansleerlinge toonde mij wat moed betekent, en het zou klein van me zijn om nu te zeggen "jamaar, ik durf dat niet". Haar problemen zijn groter dan de mijne, en zij bijt door. Dus voilà, het lijkt ridicuul, maar in het grotere beeld is het dat niet: ik ga in een cursus improvisatie enkele van mijn demonen in de ogen kijken. In publiek. Ik ga uit mijn schulp moeten komen. Ik huiver al als ik eraan denk. Net of ze iemand met pleinvrees te midden van een grote vlakte de blinddoek afnemen. Brrrr.
Voor we zover zijn, moet ik morgen op school helpen voor het Lentefeest/Communieweekend. Fin, ik moet niet, maar ik zal. Ik moet ook nog naar de winkel, en ik moet mijn auto gewassen krijgen, en ik had graag in de tuin gescharreld (onkruid weg, zaden erin, you know).
Wat nog? De eBay administratie groeit - ik moet er dringend de nodige aandacht aan besteden, het wordt onoverzichtelijk: verkochte dingen die nog niet betaald zijn, betaalde dingen die niet verstuurd zijn, dingen die niet verkocht zijn... Ik zit hier met een halve kleerwinkel rond mij. Gisteren twee bedjes verkocht, leuk!
Vandaag naar de kapper geraakt. Ik ben er onder de 50€ buiten geraakt. Joepie. Er is niet veel af, alleen zijn er wat laagjes bij, en is het uitgebrushed. De commentaren waren supergrappig: "hé, ben jij niet heel veel vermagerd?" of "Ha, een andere look: veel donkerder hé?" Niet, dus: gewoon gebrushed, niet geverfd, geen crashdieet... Ah ja, morgen staat het weer alle kanten uit, ik ga lekker slapen in de waan dat als ik mijn haar brush, mensen denken dat ik 10kg minder weeg. Was het maar zo simpel.
Over gewicht gesproken, ik heb een alternatief gevonden voor mijn eeuwige flessen cola light die ik naar binnen werk: gemberwater. Het is lekker, éch, lekker! Ik schil een stukje gemberwortel, doe dat in water, laat dat even koken, laat het afkoelen, en giet het terug in de fles. Het is een beetje pikant, maar het helpt de spijsvertering. En het zuivert. En doet het systeem vanbinnen draaien, duidelijk, want mijn blaas haalt het niet een hele nacht. Dus zit ik godweethoelang 's nachts te slapen op de wc, tot ik er bijkans afval, min of meer besef waar ik zit, en weer in bed sukkel. Tjah, ellek voordeel heb z'n nadeel .
Vandaag ook een poging gedaan om nagellak te testen. Ik deed een ander kleurtje op elke vinger van mijn linker hand. Toen ben ik iets anders gaan doen, en dus de kleurensymphonie klaar vergeten. En zo, met aan één hand iedere nagel in een ander kleur, en niks aan de nagels van mijn andere hand, ben ik deze middag mee met Stefan naar het restaurant gegaan. Ik denk daar trouwens Repelsteel te hebben gezien, van http://repelsteel.skynetblogs.be . Wat hoogst ongewoon zou zijn, maar er was een meneer die me heel hard aan die foto op z'n blog deed denken... Ik zie spoken.
Ik sluit af, het wordt een hondsdrukke dag morgen.

00:12 Gepost door Wan in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.