21-04-08

De draaglijke hardheid van het bestaan

Ik moet kort zijn. Het is weeral te laat op de dag om uitgebreid verslag uit te brengen. En mijn ogen doen zeer, ook.
Het week-end begon fout, paniek in de rangen, onrust in het hoofd, veeeeel te druk verkeer over de hersenbanen. Met als gevolg een moeilijke nacht, en een absolute rotmorgen zaterdag. Wan in alle staten. Ik heb beslotn mezelf te rilatineren, om de hardheid van het bestaan net draaglijk te maken voor eenieder in de omgeving hier.

De dag is echter REUZEfijn geëindigd met een afspraakje met Samyra in 't laat in Gent. Het is bij wijlen bangelijk, soms ronduit verbazend hoe wij mekaar begrijpen. Ik heb al vriendschappen gehad, maar deze stijgt er boven uit. Wat natuurlijk wil zeggen, dat ik me nu ongemakkelijk moet gaan voelen, want bij mijn schone liedjes dreigt de naald er nogal abrupt af te schieten. En toch, dit is mooi zolang het duurt, het is aangenaam. Jah, begin hier nu geen amoureuze tendensen in te zien, zo is het niet, het is zo'n "zusterschap", weet-je-wel, zo'n soulmate iets. We hebben zaterdag zo een van die gesprekken gehad, die men kan vergelijken met muurschilderingen: onuitwisbaar, tekenend, ze laten een impressie na die nooit meer weggaat, of je het wil of niet. Zaaaaaalig is dat.

We hadden vandaag een fijne dag met ons gezinnetje samen, ok dat kan al es genieten zijn, al durf ik dat niet goed. Kabbelende samenhorigheid, zo'n heel klein beetje harmonie.

En ik verkocht best wat op eBay. Morgen moet ik me volledig aan de administratie ervan en de voorbereiding van de verzending van de goederen wijden. Best weer rilatineren, want een fout is snel gemaakt.

Ik heb een paar drukke weken voor de boeg. Weer RVA en vdab, en omgaan met de gevolgen van die gesprekken. De MRI scan van mijn rug die uitsluitsel moet geven over de te volgen behandeling. Het buikdansschooljar loopt ten einde, mijn laatste tai chi beurt van deze kaart is voor morgen. Het valt niet op te noemen, zelfs niet in een paar woorden, wat er in de komende weken allemaal moet gedaan worden. Het wordt druk, en met mijn eerder onvoorspelbare natuur kan het weer alle kanten uit gaan. Wordt vervolgd, dus.

En nu ga ik schapen tellen, gelukkig ben ik ZOT van schapen, en is dat eerder een dagelijks uit te voeren hobby dan een ergernis. Blàààààt!

00:38 Gepost door Wan in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.