10-03-08

Dum vivimus vivamus

Weer verreweg een week voorbij zeker?

Het was me er eentje. Ik ben nagenoeg helemaal door de vertaling voor Stefan geraakt. Was veel scherm-pieren, mijn ogen hebben het geweten.

Stefan en ik hebben het efkes dik aan de stok gehad; met al die vulkanische ondergrondse activiteit, was dat maar goed ook - voor ik helemaal uit mijn dak zou gaan. Nu zijn de wolken even uitgeklaard, dat maakt het leven heel wat draaglijker. We zijn weer van communicatie onder zero naar 6 op de schaal van Babbel geraakt...

Ik krijg nog steeds mails en telefoontjes van interimbureau's. Morgen es gaan luisteren, en eentje in de pijplijn, maar veel verwacht ik niet. Ik wil niks verwachten, ik weet totaal niet wat ik moet doen. Ik weet alleen dat het hoog tijd wordt dat ik weer op mijn eigen financiële benen sta. Hoe ik aan centen kom, is de vraag. Er zijn wel wat mogelijkheden, maar niet allemaal even toegankelijk. Ik neem me voor niet te gaan flippen, en gewoon op de flow te gaan drijven - even op het lot vertrouwen zal wel geen kwaad kunnen.

Margot ging voor 't eerst naar de zwemclub. Is bijzonder goed verlopen; ik ben heel erg blij dat ze zich wat kon vinden in het geheel - met Margot is het altijd afwachten.

Wat staat er nog te gebeuren? De vertaling moet af, ik moet op gesprek, ik wil 4 schilderijen af krijgen voor in de living, we zijn binnenkort 11 jaar getrouwd en gaan uit eten, Stefan wordt 41 op paasmaandag, dus is het kokeneten spelen voor 14 mensen (???UH - HELP), een uitje naar de Ardennen kan er nog tussen ergens, de meiden volgen een Dance kamp binnenkort, Buikdans gaat nog steeds door, er is zelfs een workshop binnenkort (welke ik nog moet betalen trouwens), de tai chi kung fu fan gaat nog verder (ook nog te betalen), ik ga met een vriendin mee naar een workshop Mindfulness (waar ik Stefan graag zou ingeschreven zien), ik waag me binnenkort weer aan het bakken van een groententaart (wat het huis hier zeker weer zal vullen met vreugde),...

Laten we leven, wijl het kan hé, dum vivimus vivamus.

22:23 Gepost door Wan in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

ewel, geef je er de brui aan??? Nochthans graag gelezen - en veel een aantal zeer herkenbare avonturen. zou spijtig zijn als het nu al stopt. vele groetjes en hopelijk tot op de log. xxx

Gepost door: marleen | 21-03-08

eventjes terug Ik ben er eventjes terug,
verschoot dat het zolang geleden was,wat gaat de tijd toch vlug!
'k begrijp het goed dat het je soms teveel wordt,
maar luister naar je hart want de tijd die we hier zijn is soms véél tekort!
Nee doe geen dingen tegen je zin,
je moet je bij alles lekker voelen van bij het begin!
Maar dat is dan het moeilijke van het leven....,
al dat nemen en dat geven.
Het is met dank aan Kjell dat ik aan 't bloggen ben,
hij vroeg me,hoe zou het met die mevrouw zijn die ik van op de computer ken?
Héél graag zou hij met jou eens schrijven,
maar het is géén durver dus denk ik dat het bij gedachten zal blijven!
De laatste maanden met Kjell die vallen echt niet goed mee,
hoef ik uitleg.....een puberend kind met ADHD?
Ook ik snak soms eens naar wat rust,
maar mijn vurige zoon krijg ik op dit ogenblik moeilijk geblust!
Weet je,ik probeer hem aan het schrijven te zetten,
allen op zijn schrijffouten mag je wel niet letten.
Hou je goed en volg je hart,
en dat ene kleur gooi het weg want zwart is maar zwart
jochen


Gepost door: jochen | 25-03-08

De commentaren zijn gesloten.