17-01-08

Back on Track!

Ik ben er weer! Het blogplezier verging me een beetje, de laatste tijd. Nu ik vrank en vrij en vooral betrouwbaar en SNEL kan surfen, zie ik het weer een beetje beter zitten. Dat is dan weer allemaal goed en wel, maar dat zegt niks over de inhoud van de blog. Als er niet vet veel gebeurt, kan ik ook niet vet veel vertellen hé. Hoewel... soms kan ik een heel stuk over absoluut niks uit de vingers persen, da's ook waar.

De rookstop houdt zeer stevig stand. Ik ben er behoorlijk fier op dat het zo vlot gaat. Stoppen met roken is echt niet moeilijk. Je moet alleen die eerste sigaret niet aansteken. De merde is natuurlijk, dat herbeginnen met roken dus ook poepsimpel is. Zo is het. Men maakt je dikwijls wijs dat het moeilijk is om te stoppen. Het moeilijke is de beslissing nemen om te stoppen, dat is waar. Dat is een complex gevoel van verlies en angst en twijfel. Loslaten van iets dat vertrouwd en eigen is is altijd effe slikken. Maar eenmaal de beslissing in je hoofd is genomen, is het niet roken niet moeilijk. Je moet nl NIKS doen. En ja, er zijn enige ongemakken, dat is waar. Het kan ook niet anders hé, wie rookt is een verslaafde. Een nicotinejunk, net zoals ik. Ik heb jaren en jaren nicotine door mijn systeem gejaagd, logisch dus dat dat enige functies heeft toegewezen gekregen. Even logisch ook dat als die nicotinemanager wegvalt, een en ander weer moet leren functioneren zonder. Maar goed: mijn systeem heeft uiteindelijk nog steeds langer zonder nicotine gedraaid dan met, dus ik verlies niks, ik ga terug naar de oorspronkelijke toestand. Dat ik nu 5 kilo ben bijgekomen, is verre van plezant, toegegeven. Maar alles op z'n tijd. Vandaag is trouwens de eerste dag dat ik niet meer weeg dan de vorige dag. Ik vertrouw erop dat het opgehouden vocht en vet z'n weg naar buiten zal vinden... En anders bespaar ik dubbel: op sigaretten én op wc-papier...

Even kijken... Ik rookte ongeveer tussen 1993 en 1999. Dat zijn dus 6 jaren, of zo'n grove 2190 dagen. Ik rookte toen véél, laat ons zeggen de helft van die tijd 2 pakjes per dag. Een pakje kostte toen zo'n 3 euro. 1095 dagen à 3 euro /d en 1095 dagen à 6 euro /d dat maakt: 3285 + 6570 = 9855 euro in die zes jaar opgestookt. Dat is dus 397450 BEF. En dan ben ik gestopt, tot 2002. Ik heb weer gerookt van 2002 tot 2008, dus weer 6 jaar, à 1 pak/d à 5 euro, ongeveer. Dus dat wordt 2190 dagen x 5 euro = 10950 euro, zijnde 446100BEF in rook opgegaan. Ik heb zowaar bijna een miljoen oude Belgische franken aan teer en nicotine in mijn lijf gepompt en in de fik gestoken. Te gek hé! Had ik dat op een rekening gezet, dan stond er nu dus meer dan 20000 euro voor me klaar. Tjah, een mens kan niet gehad hebben en nog hebben. Fin, om af te ronden: als je zinnens bent om te stoppen met roken, doe het gewoon, er is niks aan.

Ik heb eigenlijk een en ander te doen. Ik moet uiteraard de sollicitatiebrieven zien te verzenden, ik wil vier bij elkaar horende schilderijen maken voor in de living, al dan niet in combinatie met kalligrafie, hetwelk ik nog in de vingers moet zien te krijgen, ik moet enige telefoontjes plegen, ik moet dreamweaver in trial downloaden en eraan beginnen, dan kan ik de site herwerken, eindelijk. En daarnaast wil ik op zoek naar stof voor gordijnen in de living, die ik zelf ineen wil steken, en stof voor een princessenjurk voor Charlotte dewelke ik haar heb beloofd. Het zijn tijdrovende dingen en nogal uiteenlopend, dus het is wat chaotisch in mijn bovenkamer qua planning.

Ik ben nu echt wel weer mijn eigenste zelve, nu de nicotinemanager weg is. Ik ben echt weer een overduidelijke zenuwpees, zo onrustig als de pest. Het is wel degelijk waar dat men vernieuwde energie voelt wanneer men stopt met roken, maar of dat in mijn geval positief is, is de vraag. Ik moet in elk geval mijn best doen om iets te vinden waarbij ik die zenuwen fysiek kwijt kan. Dat zal niet simpel zijn, gezien de kapotte rug en de mottige knie en de dikke polsen. Buiten effe staan gillen kan nog wel, denk ik. Of dansen en heel luid zingen/kwelen. O ja, dat ook nog:ik wil mijn buikdanssportzak verder afwerken met bellekes en dingeskes en kraalkes en al. Oeioeioei, en er zijn zo weinig uren in een dag.

Nu ik deze pc heb, zou ik toch eindelijk werk moeten maken van die oude droom: een boek neertikken. Ik ben wel zover dat ik besef dat ik geen seconde een verhaallijn kan aanhouden, dus het wordt een boek zonder verhaallijn. Ik heb mezelf ook weten te overtuigen dat ik zomaar kan 'schrijven', dat ik niet per sé goed moet zijn, of een Booker-Price roman moet nastreven. Gewoon doen, net als stoppen met roken. Ooit hé, ooit komt het ervan.

De commentaren zijn gesloten.